
Korku kekemeliğin nedeni değildir, ancak kekemeliği artıran / tetikleyen bir faktör olabilir.
Kekemelik;
Beyindeki konuşma planlama ve zamanlama süreçlerindeki farklılıklarla,
Genetik yatkınlıkla
ilişkilidir.
Yani çocuk ya da yetişkin korktuğu için kekeme olmaz.
Korku, kaygı ve stres:
Var olan kekemeliğin şiddetini artırabilir
Takılmaları daha görünür hale getirebilir
Kaçınma davranışlarını (konuşmaktan kaçma, kelime değiştirme) artırabilir
Bu nedenle aileler bazen “korktu, ondan sonra başladı” şeklinde ifade eder.
Aslında:
Kekemelik zaten vardı, korku bunu açığa çıkardı.
Özellikle:
2–5 yaş arası
Dil gelişiminin çok hızlı olduğu dönemlerde
Kekemelik başlayabilir. Bu dönemde yaşanan bir korku ya da stresli olay:
Başlangıçla zamansal olarak çakışabilir
Ama nedensel değildir
DKT olarak yaklaşımımız:
Kekemeliği korkuyla ilişkilendirmek yerine
İletişimi güvenli ve baskısız hale getirmek
Çocuğun konuşurken kendini rahat hissetmesini sağlamak
Aileye doğru geri bildirim ve iletişim ortamı sunmaktır
“Korktu, kekeme oldu” söylemi çocukta suçluluk ve kaygıyı artırabilir ve terapi sürecine zarar verebilir.

